Sama. Τα παιδιά που γεννήθηκαν στον πόλεμο.

Sama. Τα παιδιά που γεννήθηκαν στον πόλεμο.

Έπεσε το μάτι μου σ’ ένα άρθρο κι έψαξα λίγο να δω την ιστορία της Sama. Της Sama που έγινε ταινία.

Της μικρής προσφυγοπούλας που γεννήθηκε στο Χαλέπι.

Της Sama που η μάνα της η Waad al-Kateab όταν ξέσπασε ο πόλεμος ήταν φοιτήτρια.

Της μάνας της που ερωτεύτηκε τον Hamza, έναν γιατρό που βοηθούσε τους τραυματισμένους μέσα στο χάος.

Tον Hamza τον αλληλέγγυο, έναν από τους τελευταίους γιατρούς που παρέμειναν στο Χαλέπι.

Τους γονείς της που αποφάσισαν να μη φύγουν για να βοηθήσουν τα θύματα.

Της Sama που η μάνα της ήθελε να δείξει πόλεμος τι σημαίνει κι αποφάσισε να πάρει την κάμερα και να αρχίζει να καταγράφει όσα γινόντουσαν. Να γίνει τοπική δημοσιογράφος για να δείξει τη φρίκη στον κόσμο. Να βιντεοσκοπήσει τον πόλεμο για να τον δουν όλοι.

Για πέντε χρόνια η μάνα της Sama, η Waad, γράφει τις εικόνες. Τους βομβαρδισμούς. Τους άμαχους νεκρούς. Τα γκρεμισμένα κτίρια. Τον πόνο και τον θρήνο. Το Χαλέπι.

Για πέντε χρόνια η Waad προσπαθεί να επιβιώσει, να γλιτώσει του πολέμου, να γεννήσει τη Sama. Τη Sama που γεννιέται εν μέσω πολέμου.

Τη Sama που αργότερα η ζωή της έγινε φιλμ μεγάλου μήκους, υποψήφιας για βραβεία.

Τη Sama που η μάνα τα έκανε όλα για εκείνη.

Που την ήθελε να μεγαλώσει για να της πει πως αισθάνεται.

Τη Sama που της είπε πως αγωνίστηκε πολύ. Αγωνίστηκε πολύ για να μη ζήσει εκείνη κι όλα τα παιδιά όλα όσα βίωσαν οι ίδιοι.

Τη Sama που πια είναι κι εκείνη πρόσφυγας. Που εγκατέλειψε το Χαλέπι.

Τη Sama που έχει μια μάνα που πάλεψε πολύ. Για εκείνη και για να τελειώσει ο πόλεμος.

Τη Waad. Τη Waad που γενναία προσπάθησε να είναι ακόμα κι όταν στο γάμο της αντί για τραγούδια ακουγόταν ο ήχος από τις βόμβες.

Τη Waad που προσπάθησε σκληρά να μεταφέρει σε όλους μας πως το Χαλέπι αιμορραγούσε κι η Συρία συνεχίζει να περιμένει τις Sama πίσω να γυρίσουν.

Τη Waad που είπε: «’Ολα όσα κάναμε ήταν για σένα. Ήταν απολύτως για σένα, Sama.»

(Στις φωτογραφία η Sama κι η μάνα της. Αγωνιζόμαστε για να μπορούν οι Sama να είναι ασφαλείς στην αγκαλιά των μανάδων τους και να χαμογελούν. Και να τελειώσει ο πόλεμος επιτέλους.)

Γιάννα Κουκά

Leave a Reply

Your email address will not be published.